Miscellaneous Symbols

Dingbats zijn de decoratieve werkpaarden van de typografie — sterren, kruisen, vinkjes, pijlen, wijzende handen, scharen en sierlijke versieringen die documenten opfleuren zonder dat er aparte afbeeldingsbestanden nodig zijn. Oorspronkelijk ontworpen als drukkerij-ornamenten, kregen ze een nieuw leven in de desktop publishing-revolutie en blijven ze dienen als direct herkenbare symbolen voor opsommingstekens, beoordelingen, validatiestatussen en decoratieve randen in digitale interfaces.

Hermann Zapf ontwierp het lettertype ITC Zapf Dingbats in 1978 en creëerde daarmee een elegante collectie ornamentale symbolen die een van de meest invloedrijke niet-alfabetische lettertypen in de typografie werd. Toen Apple Zapf Dingbats als standaard systeemlettertype op de Macintosh opnam en Adobe het in PostScript integreerde, werden deze symbolen alomtegenwoordig in desktop publishing. De lettertypen Wingdings en Webdings breidden het concept later uit met extra pictografische symbolen. Unicode codeerde het repertoire van Zapf Dingbats in het blok Dingbats (U+2700–U+27BF) om ervoor te zorgen dat deze veelgebruikte symbolen stabiele, interoperabele codepunten hadden, onafhankelijk van een specifiek lettertype. Het blok Ornamentale dingbats, toegevoegd in Unicode 7.0, biedt extra decoratieve elementen.

Veelvoorkomend gebruik

• Opsommingstekens, vinkjes en lijstversieringen
• Sterbeoordelingen en reviewindicatoren
• Sectiescheiders en decoratieve randen
• Validatiesymbolen (vinkjes, kruisen) in formulieren
• Desktop publishing-ornamenten en versieringen

Technische opmerkingen: Veel dingbat-tekens bestaan in een grijs gebied tussen tekstsymbolen en emoji. Het vinkje (U+2713), het zware vinkje (U+2714) en het kruisje (U+274C) kunnen worden weergegeven als gewone tekstglyfen of als kleurrijke emoji, afhankelijk van het platform en de presentatieselectoren. Deze inconsistentie bemoeilijkt het gebruik ervan in interfaces waar een specifiek uiterlijk vereist is. Het blok Diverse symbolen (U+2600–U+26FF) overlapt conceptueel met dingbats en bevat weersymbolen, astrologische tekens, spelfiguren en recyclingindicatoren — waarvan er veel in recente Unicode-versies zijn uitgerust met emoji-presentaties.

Culturele context: Het wijzende handsymbool (manicule, ☞) heeft een van de langste geschiedenissen van alle dingbats en verschijnt eeuwen voordat het een typografische standaard werd al in middeleeuwse manuscripten als annotatiemarkering van lezers. De asterisk dient sinds de oudheid als voetnootmarkering. Sterren als beoordelingsindicatoren zijn waarschijnlijk afgeleid van militaire insignetradities. Deze symbolen tonen aan hoe visuele conventies van vóór het digitale tijdperk naadloos zijn overgegaan in het digitale tijdperk, waarbij hun betekenissen zo diep verankerd zijn in de visuele cultuur dat ze geen uitleg nodig hebben over taalgrenzen heen. Het schaarsymbool (✂) op stippellijnen, de envelop (✉) voor e-mail en de telefoon (☎) voor telefoonnummers zijn universele interfacemetafooren geworden.